GALEGO | ESPAÑOL

PORTAL DA INMIGRACION NOS CONCELLOS DE GALICIA
ObxectivosIntegraciónFerramentas
-LexislaciónOrganismos-

De Ucraína a Galicia en busca dunha nova vida: «Os refuxiados veñen con moita dor»

(14/03/2022)

De Ucraína a Galicia en busca dunha nova vida: «Os refuxiados veñen con moita dor»

 

13 mares 2022 .

 

Este domingo era un día especial en Maceda . Ás dez da mañá lucía o sol na Praza dás Toldas e unha pulpeira preparaba as racións mentres aos poucos chegaba máis e máis xente. Decenas de persoas concentráronse alí para recibir aos primeiros refuxiados de Ucraína que chegan á provincia, once mulleres e nove nenos. Ao redor das once e media da mañá chegaron as furgonetas que os traían. Había veciños, como unha muller que explicaba que «non hai moito eramos nós os que tiñamos que emigrar e hai que axudarlles» e algúns portaban carteis coa bandeira de Ucraína e unha mensaxe de benvida. Tamén se achegaron por alí autoridades. O convoi comandábao o alcalde, Rubén Quintas, e recibírono outros membros do goberno local e tamén da oposición, así como o vicepresidente da Deputación, Rosendo Fernández.

 

Cando chegaron, os presentes dedicáronlles un longo aplauso e despois comezou o traballo dos membros de Cruz Vermella. Un deles falaba o seu idioma, algo imprescindible tendo en conta os escasos coñecementos de inglés dos refuxiados. De feito, durante a viaxe os voluntarios de Maceda e os ucraínos comunicábanse entre si escribindo no móbil e utilizando un tradutor automático. Tras atender as súas necesidades máis inmediatas despois dunha viaxe esgotadora de máis de 3.000 quilómetros, os refuxiados repartíronse en tres establecementos hostaleiros da localidade que colaboran grachíoamente: Porta Sacra, Lareira dúas Felos e o castelo de Maceda.

 

Cansas e emocionadas polo recibimento, as mulleres ucraínas falaron pouco á súa chegada. Nina, que viña acompañada da súa filla, explicou que a viaxe fora moi duro, sobre todo polos familiares que todos eles deixan no seu país. «Todas veñen moi doídas. Os seus fillos maiores quedaron alí e veñen con moita dor. Hai unha que está a dar berros e non para. Séntense xa a salvo, pero coa dor de ter deixado aos seus esposos e os seus fillos maiores en Ucraína», explicou un dos membros de Cruz Vermella que falou con elas.

 

 

«Veñen todos moi afectados psicoloxicamente. Ensinábannos fotos e vídeos das súas vivendas destruídas e é un terror, un terror», resume Emilio Aguete, un dos bombeiros que formaban parte do equipo de voluntarios que viaxou a Ucraína.

 

Sentadas no centro, as tres refuxiadas ucraínas que chegaron a noite do sábado a Santiago, coa súa familia en Teo Sandra Alonso

 

Traumática viaxe ata Santiago

 

Daria Kozhushko, de 20 anos, chegou a España fai tres coas súas irmás, a súa nai e a súa avoa materna. Vive nos Tilos (Teo), tras saír de Kiev pola tensa situación que xa se vivía na capital ucraína: «Nós non pensamos que a guerra teña empezado agora. Hai anos había xa moita xente armada e moi agresiva, polo que decidimos saír de Ucraína». Desde a noite do sábado, o seu piso de catro cuartos acolle tamén á súa prima Eugenia (21 anos), a afillada da súa madrem Arina (9) e a titora legal desta última, Tatiana (53). Elas saíron de preto de Kiev o sábado día 5, e tras unha semana de viaxe chegaron á terminal ferroviaria de Santiago. Foi a nai de Daria quen as animou a vir con elas para Galicia: «Cada día escoitaban moitos disparos, e toda a zona sufriu moitos bombardeos», conta Daria tras un reencontro de emocións contrapostas: «Con moita alegría, pero tamén coa preocupación e o medo pola familia que quedou alá», como o seu pai, os seus avós paternos, dúas tías. Daria engade que teñen un sentimento «como de vergoña por ter conseguido saír de Ucraína pero deixando alí a nais, pais, irmáns».

 

Eugenia, que prefire non desvelar o seu apelido, sinala que un bombardeo ruso lles impediu tomar o primeiro tren en que pensaban marcharse. No segundo intento tomaron un convoi para abandonar unha capital que acusaba as consecuencias de nove días de guerra, con pontes de acceso voados (nunha acción dos propios ucraínos para evitar a entrada dos rusos). Viron a devastación de «a próxima cidade de Irpin, moi bombardeada e moi destruída», traduce Daria. A súa prima relata o momento de maior temor da viaxe: «Foi a noite que saïamos de Kiev. Apagaron as luces do tren e ordenáronnos que apágasemos absolutamente todo o que tivésemos, de móbiles a reloxos electrónicos se levabamos, para estar en total escuridade porque estabamos a pasar por un bosque onde estaban militares rusos co seu armamento preparado, e poderían disparar ao tren sen dificultade. Viaxaban moitas mulleres embarazadas e moitos nenos naquel vello tren».

 

 

 

Novas e Actualidade


Titulares
Histórico


 ACTIVIDADES

Outubro 2022
LMMeXVSD
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      



 AREA DE TÉCNICOS

 Usuario:
 Contrasinal:
 

 
¿Olvidou o seu contrasinal? | Alta

OBXECTIVOS | INTEGRACIÓN | FERRAMENTAS | LEXISLACIÓN | ORGANISMOS | NOVAS | CONTACTO

(c) 2009 FEGAMP, Federación Galega de Municipios e Provincias :: Texto legal
FEGAMPinmigracion@fegamp.es
Xunta de Galicia

Desarrolo: AVA Soluciones Tecnológicas