GALEGO | ESPAÑOL

PORTAL DA INMIGRACION NOS CONCELLOS DE GALICIA
ObxectivosIntegraciónFerramentas
-LexislaciónOrganismos-

O gran éxodo barbancés a Suíza

(11/06/2018)

O gran éxodo barbancés a Suíza

Dos 18.000 residentes no estranxeiro, máis de 4.000 fano no país helvético

 

.

 


mazaricos / a voz 10/06/2018

 

Resulta pouco menos que imposible saber o número exacto de barbanceses que, nos últimos 50 anos, víronse obrigados a coller a maleta en busca dunha oportunidade laboral da que aquí carecían. O que si se sabe é que, dependendo do ano e, sobre todo, do lugar de procedencia, os destinos escollidos eran uns ou outros. Mentres a comarca barbancesa emigraba maioritariamente ao continente americano, en Noia e Muros tirábase máis cara a países centroeuropeos como Reino Unido, Francia, Alemaña e, sobre todo, Suíza.

 

Este último país foi o predominante en municipios como Carnota, Outes e Mazaricos durante o último medio século. Porque, aínda que a emigración a Suíza arrincou oficialmente a finais da década dos 50, o éxodo masivo de barbanceses cara á Confederación Helvética deuse ben avanzados os 60.

 

Por aquel entón tiña un peso determinante o efecto chamada de moitos parentes e amigos que, sen querelo, convertéronse en pioneiros dun movemento migratorio só comparable ao que levou a case un millón de galegos a América a mediados do século XX. «O feito de ver marchar a outros familiares, ben sexa a Europa ou a América, influíu na súa decisión, facendo desta partida unha dinámica natural en busca de progreso. Polo que si que se aceptaría a hipótese da familia como elemento determinante na decisión migratoria», apunta o sociólogo Pablo Porto no seu estudo Maletas de ida e volta: análise cualitativa dos fluxos migratorios entre Galicia e Suíza.

 

Contratos temporais

 

Neste documento tamén se sinala que, nos seus inicios, a emigración a Suíza de moitos barbanceses tiña carácter descontinuo, xa que estaba vinculada a campañas específicas de traballo. «Moitos aproveitaban para regresar a casa, mentres outros quedaban á espera da próxima oportunidade laboral, e durante ese período, carecían de permiso para a súa estancia», apunta o experto, cuxa investigación deixa entrever que mentres a maioría viaxaban cun contrato debaixo do brazo, tamén había un número importante que optaba por entrar de forma ilegal.

 

A construción e a limpeza foron as actividades que ocuparon a un maior número de barbanceses nos seus inicios en territorio helvético. Como apuntan varios dos que viviron esa situación, por aquel entón resultaba relativamente sinxelo atopar emprego cunha remuneración máis que razoable en comparación coa que podía percibirse en Galicia.

 

Aínda que a situación dos emigrantes actuais difire da que se atoparon os que se marcharon hai medio século -ao parecer, as condicións laborais empeoraron significativamente- a colonia en Suíza segue sendo importante. Segundo os últimos datos do INE, dos 18.000 barbanceses que figuran nos censos de estranxeiros, máis de 4.000 residen de forma fixa.

 

María Otero e Belarmino Pena: «O máis importante da miña vida paseino fóra»

Nin en soños podería imaxinar María Otero García o que acabaría supoñendo para a súa vida aceptar a proposta que, un día de verán de 1969, realizoulle a súa irmá Consuelo. «Ela xa marchase un ano antes e estaba moi contenta co emprego. Díxome que, se quería, facía por mandarme un contrato porque tiñan moito traballo e que fose probar un ano para ver como se me daba. Acabei botando 30 e formando alá a miña familia», comenta esta mazaricana que, a pesar de levar xa dúas décadas na súa terra natal, segue mantendo vínculos moi fortes co cantón suízo de Friburgo onde estivo emigrada.

«Teño alá dous fillos e un neto. Naceron alí, teñen as súas vidas e os seus traballos e, aínda que lles gusta esta terra, xa son máis suízos que galegos», explica mentres lembra con tristeza o duros que foron os seus comezos no país helvético, pero tamén outras experiencias moito máis agradables, como o momento en que coñeceu ao seu marido, Belarmino Pena, natural do municipio lugués de Guitiriz, ou o nacemento do seu neto.

«Teño moito que agradecer»

«En 30 anos pasas moitas cousas boas e malas, como é lóxico. O máis importante da miña vida paseino fóra e, aínda que non estabas ben de todo porque sabías que aquela non era a túa casa, eu teño moito que lle agradecer a Suíza. Tivemos que traballar e sacrificarnos moito, pero sempre tratáronnos con dignidade e mesmo con agarimo», recoñece María Otero.

Manifesta que non quere perder o contacto co país helvético «polo menos unha vez ao ano volvemos para visitar aos rapaces e ver como vai aquelo».

 

 

Novas e Actualidade


Titulares
Histórico


 ACTIVIDADES

Xuño 2018
LMMeXVSD
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
       

CURSO DE FORMACIÓN DE AXENTES SOCIAIS PARA A INTEGRACIÓN DE PERSOAS REFUXIADAS 16/07/2018-20/07/2018

 AREA DE TÉCNICOS

 Usuario:
 Contrasinal:
 

 
¿Olvidou o seu contrasinal? | Alta

OBXECTIVOS | INTEGRACIÓN | FERRAMENTAS | LEXISLACIÓN | ORGANISMOS | NOVAS | CONTACTO

(c) 2009 FEGAMP, Federación Galega de Municipios e Provincias :: Texto legal
FEGAMPinmigracion@fegamp.es
Xunta de Galicia

Desarrolo: AVA Soluciones Tecnológicas