GALEGO | ESPAÑOL

PORTAL DA INMIGRACION NOS CONCELLOS DE GALICIA
ObxectivosIntegraciónFerramentas
-LexislaciónOrganismos-

Os galegos empezan a fartarse de May

(03/12/2018)

Os galegos empezan a fartarse de May

Consideran que os seus ataques aos europeos que traballan na illa son populistas e que usa aos inmigrantes como branco para ocultar os erros da clase política británica

 

María se levantó la mañana del referendo con la sensación de que el país donde vivía no quería considerarla como una igual

María levantouse a mañá do referendo coa sensación de que o país onde vivía non quería considerala como unha igual

 


londres / correspondente 01/12/2018

 

¿Como soporta a colonia galega do Reino Unido as mencións, entre arrogantes e despectivas, de que son obxecto en tanto que inmigrantes europeos pola campaña que libra a primeira ministra, Theresa May, para lograr a aprobación do acordo sobre o brexit que pechou con Bruxelas ? ¿Séntense sinalados? ¿Dóenlles ou preocupan alardes de supremacismo como o que exhibiu hai días, ao presumir de que supón un éxito que os europeos deixarán de saltarse a fila de inmigrantes para entrar no Reino Unido?

 

María Álvarez García é de Brión e leva vivindo en Londres desde o 2011, aínda que anteriormente xa estivera aquí un ano, no 2009, tras cursar o Erasmus no 2008. A súa opinión do uso que fai a primeira ministra da inmigración para facerse perdoar a negociación con Bruxelas resume o sentir xeral. É «sensacionalista» e «política» no peor sentido da palabra. «Ninguén se saltou nada. Do mesmo xeito que a un inglés non se lle pedían explicacións cando se ía vivir á costa de Levante ou á Bretaña francesa, a un español, un francés ou un polaco non se lles pedían explicacións para vir ao Reino Unido. Eran as normas do xogo para todos. Que agora o Reino Unido teña decidido deixar de xogar non significa que as regras non estivesen claras».

 

Álvarez cre mínima a repercusión que ten o brexit no seu día a día, pois xa ten a residencia permanente, pero conta que si lle afectou. «A mañá despois da votación levanteime coa sensación de que o país onde vivía non quería considerarme unha igual. Aínda que teño a sorte de vivir en Londres, onde a maioría da xente votou por quedar na UE, a realidade é que a metade da poboación decidiu romper a baralla, e a súa razón principal é que hai demasiada xente como eu». Burocracia, papelorio e procura dunha estabilidade legal despois do brexit non son comparables, ao seu xuízo, «con todo o dano emocional» que a decisión en si lles fixo aos europeos que viven no Reino Unido. 

 

Cre que cada día que pasa está máis claro que «nin a poboación nin os políticos tiñan nin idea do que suporía romper coa UE». «Moita xente está agora abrindo os ollos e dándose conta de que esta decisión é para sempre e que vai cambiar a vida de todos, tanto ingleses como europeos». Quere crer que, si May non consegue os escanos suficientes para pasar o acordo en Westminster, a decisión volverá ao pobo. «E entón ¿que fariamos desde Bruxelas? ¿Deixar que volvesen como un neno despois dunha rabecha? A incerteza é demasiado grande».

 

Perda de atractivo

 

Talvez a fila non sexa tan longa. Elena García-Muñoz Vaqueiro naceu na Coruña pero lleva desde agosto do 2013 en Londres, atrapada polo ritmo da cidade e as oportunidades laborais como profesora de español no Instituto Cervantes e outras institucións británicas. Para ela, a xa famosa frase de May é un «titular populista» pensado para satisfacer ao sector máis euroescéptico do seu partido e da sociedade. «Cada día collo o tren para ir ao centro de Londres. Ata fai moi pouco, chegando á estación de Waterloo podías ler un enorme cartel que dicía: «Brexit, ninguén votou para ser máis pobre». Todo o mundo sabe xa que este país se vai a empobrecer, incluso os que votaron a favor de saír. O Reino Unido perderá atractivo para moitos profesionais europeos. Talvez a fila da inmigración non se tan longa como presume May», presente.

Elena García-Muñoz es de naturaleza optimista y piensa que el «brexit» no es irreversible

Elena García-Muñoz é de natureza optimista e pensa que o «brexit» non é irreversible

 

 

O brexit preocupoulle ao principio, cando os rumores e especulacións sobre o que ía pasar eran constantes. «Todo ese ruído é unha gran distracción, así que preferín concentrar as miñas enerxías en estar informada de cales son as mellores opcións para permanecer no país, que é o meu desexo. Solicitar a residencia permanente, á que se ten dereito tras vivir aquí cinco anos, como primeiro paso para obter a nacionalidade. Esa é a ruta que vou seguir». Na súa opinión, está claro que «un mal acordo é mellor que nada. Significa estabilidade fronte a incerteza, e a incerteza leva moi mal coa economía». Sugiere que o Parlamento británico terminará votando a favor do acordo de May.

 

Todos os seus amigos británicos votaron por permanecer na UE e durante algún tempo fantasearon coa idea dun segundo referendo que non chegou. «Están tristes e preocupados por derívaa do país. Eu son de natureza optimista e penso que o brexit non é un proceso irreversible. Como dixo un diplomático francés hai poucos días, é un proceso de 30 anos: dez para saír, dez para darse conta do erro e outros dez para volver entrar».

 

Segundo referendo

 

Xenofobia cara ao inmigrante. María Jesús Abilleira é de Pontevedra e leva máis de 12 anos en Londres, onde traballa nunha editorial de educación e como profesora de español para estranxeiros. Do mesmo xeito que Álvarez e García-Muñoz, cre que as palabras de May están dirixidas á facción dura do seu partido favorable ao brexit máis radical, co fin de intentar neutralizala. No entanto, táchaas de «perigosas no contexto actual do mundo, onde a inmigración se está utilizando con fins políticos». Vindo de May, que se considera de centro, subliña, «son moi perigosas».

 

María Jesús está escandalizada porque contradice la imagen de los británicos como negociadores puntillosos

María Jesús está escandalizada porque contradí a imaxe dos británicos como negociadores puntillosos

 

Parécelle que a vitoria do brexit no referendo do 2016 foi resultado dunha xenofobia cara ao inmigrante: «Aquí ninguén se salta a cola: séguese a lei europea de liberdade de movemento e nós facemos por integrarnos. Sento que os Gobernos nos usaron aos europeos para culparnos do que non fan». Esta editora non cre que lle afecte o brexit en cuestións de estancia porque está preparando os papeis para solicitar a residencia permanente. Pero si lle preocupa como afectará á economía. «Si haberá unha recesión, si será beneficioso quedar aquí, porque se ve que non hai un plan e que crece moito a incerteza».

 

O máis intelixente, afirma, seria someter a referendo o acordo final, pero, puntualiza, non pode estar tan mal organizado como o primeiro. «Foi unha maioría cunha porcentaxe minoritaria, no que dúas nacións queren seguir e outras dous non. Nunca debeu de exporse dese modo», lamenta. Tamén se mostra sorprendida por «o grao de improvisación e falta de responsabilidade. Os británicos son negociadores e puntillosos, pero agora pórtanse de xeito moi diferente da idea que se ten deles. É un caos total».

 

 

Novas e Actualidade


Titulares
Histórico


 ACTIVIDADES

Xuño 2019
LMMeXVSD
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
       



 AREA DE TÉCNICOS

 Usuario:
 Contrasinal:
 

 
¿Olvidou o seu contrasinal? | Alta

OBXECTIVOS | INTEGRACIÓN | FERRAMENTAS | LEXISLACIÓN | ORGANISMOS | NOVAS | CONTACTO

(c) 2009 FEGAMP, Federación Galega de Municipios e Provincias :: Texto legal
FEGAMPinmigracion@fegamp.es
Xunta de Galicia

Desarrolo: AVA Soluciones Tecnológicas