GALEGO | ESPAÑOL

PORTAL DA INMIGRACION NOS CONCELLOS DE GALICIA
ObxectivosIntegraciónFerramentas
-LexislaciónOrganismos-

O que Galicia perdeu en Cuba

(04/03/2015)

O que Galicia perdeu en Cuba

 

Máis de cen fillos e netos de emigrantes que saíron da illa sen nada se reúnen en Santiago para decidir si reclaman a devolución dos seus bens

 

Santiago / La Voz, 04 de marzo de 2015.

 

 

O pai de Luis emigrou de Lugo a Cuba con 16 anos e tardou catro en aforrar o suficiente como para poder devolver ao seu pai o diñeiro que lle prestou para a pasaxe. Traballou e traballou. De camareiro, de carboeiro e do que xurdise. Cando aforrou un dinerito comprou un piso e púxoo en aluguer. E seguiu traballando. E logo comprou outra propiedade e outra. Foise facendo cun capital e tras corenta anos de sacrificios logrou triunfar. O seu soño tornouse en pesadelo o 1 de xaneiro de 1959, cando a revolución de Fidel Castro non só trouxo o fin da ditadura de Batista, senón tamén a expropiación de todos os bens deste lucense e doutras 600 familias galegas. «Corenta e dous anos traballando e volveuse cunha camiseta, un pantalón e unhas chanclas», laméntase Luis sen poder evitar emocionarse ao evocar o recordo do seu pai.

Como Luis, máis de cen fillos e netos de emigrantes galegos en Cuba que se volveron co posto reuníronse onte en Santiago para informarse sobre as súas posibilidades de reclamar o que un día a revolución quitoulles. A empresa 1898 citoulles para ofrecerlles representar os seus dereitos a cambio dunha comisión do 30 %. O seu director xeral, Jordi Cabarrocas, cre que hai moitas opcións de éxito e por iso está disposto a asumir o risco de traballar sen solicitar ningunha cantidade inicial.

Con todo, Luis é escéptico. E iso que conta con documentos notariais e un rexistro de todo o que lle expropiaron ao seu pai. Carmen Folgar, de Brión, tampouco se fai moitas ilusións, pero non quixo deixar pasar a que talvez sexa a última oportunidade da súa familia de saldar as contas coa historia. Acode cunha carta do seu tío Ramón de 1959 na que enumeraba todo o que tiña en Cuba. O remitente escribiu desde o hotel Tullerías, un dos que posuía na Habana, pero tamén rexentou outros negocios como zapaterías e comercios. «Meu tío conseguiu saír da illa, pero alí quedaron outros familiares, tamén sen nada, que despois lograron chegar a Miami», explica a muller.

A capital de Florida foi a mellor vía de escape para os galegos que non abandonaron Cuba nos primeiros anos da revolución. «Ao chegar, o goberno americano pagoulles unha pensión, moito máis do que fixeron en España por nós», afirma Luis.

Unha situación pola que tamén pasou a familia dun estradense nado en Cuba que deixou a illa con só dous anos e que onte tamén acudiu á reunión. Os seus pais e el regresaron no ano 70. «Deixamos alí todo e voltamos co posto», asegura. A esperanza duroulle pouco, porque nada máis chegar á cita explicáronlle que sen documentos que acrediten as propiedades e o diñeiro dos bancos que lles foron expropiados é moi difícil que a súa reclamación prospere.

Entre os galegos expropiados pola revolución hai tantos casos como afectados. Algúns, como Gonzalo Vázquez, xa cobraron polas expropiacións tras o convenio que Felipe González asinou con Fidel en 1986. Tamén nestes casos 1898 cre que se pode reclamar, porque Cuba non pagou o seu parte e as cantidades recibidas son moito menores ao prezo dos bens incautados.

 

 

Novas e Actualidade


Titulares
Histórico


 ACTIVIDADES

Abril 2019
LMMeXVSD
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930     
       



 AREA DE TÉCNICOS

 Usuario:
 Contrasinal:
 

 
¿Olvidou o seu contrasinal? | Alta

OBXECTIVOS | INTEGRACIÓN | FERRAMENTAS | LEXISLACIÓN | ORGANISMOS | NOVAS | CONTACTO

(c) 2009 FEGAMP, Federación Galega de Municipios e Provincias :: Texto legal
FEGAMPinmigracion@fegamp.es
Xunta de Galicia

Desarrolo: AVA Soluciones Tecnológicas